Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

Άδειες καρέκλες.



Charles & Ray Eames, Rocking Chair Lounge, 1950_USA. (Πηγή εικόνας https://www.facebook.com/bauhaus.movement)

# Από τις πιο αγαπημένες μου καρέκλες. Και η καρέκλα (κατά την γνώμη μου) είναι ένα από τα πιο δύσκολα αντικείμενα σχεδιασμού, εφάμιλλο με το σπίτι.
# Για να σχεδιάσεις μια καρέκλα, πρέπει να αγαπάς τον άνθρωπο, τον «ενσώματο» άνθρωπο δηλαδή και να θέλεις να τον κάνεις ευτυχισμένο, ειδικά τις πολλές ώρες της μοναξιάς του σήμερα.
# Οι καλεσμένοι έρχονται, η σκηνή γεμίζει με καρέκλες. Άδειες καρέκλες καθώς οι καλεσμένοι είναι αόρατοι για τους θεατές. Οι μόνοι ορατοί πάνω στη σκηνή είναι το ζευγάρι των ηλικιωμένων…"Οι καρέκλες" του Ιονέσκο, θέατρο του παραλόγου…
# «όταν ο άνθρωπος νοιώθει σαν χαμένος μέσα στον κόσμο, οι πράξεις του γίνονται παράλογες και άχρηστες» (Ιονέσκο)
# Η διαρκής ανησυχία και αγωνία ενός κόσμου σε μετάβαση. Kαι σαν να μην μπορεί ο άνθρωπος να κάνει τίποτα και στο τέλος δεν μπορεί πια ούτε με σώμα του να τα βρει και να συνεννοηθεί.
(με μελαγχολεί πολύ αυτή η καρέκλα, η "πεταμένη" στο πουθενά και ο αντικατοπτρισμός της στο έλος)

Φωτεινή Μαργαρίτη (F/M)
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου