Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

ΑΝΑΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗΣ ΤΕΧΝΗΣ, ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ, ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ. Η κριτική δραστηριότητα σημαίνει αντίσταση στην κυριαρχία της εικόνας και στο χάος της μαζικής πληροφορίας.






ΜΑΘΗΜΑ: ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ / ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ-ΠΟΛΗ 
& ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΞΕΩΝ-ΣΧΕΔΙΩΝ-ΕΙΚΟΝΩΝ.
ΔΙΔΑΣΚΩΝ : ΦΩΤΕΙΝΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ, Αρχιτέκτων ΕΜΠ / Msc, Δρ.Φιλοσοφίας
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2014-2015 (εδώ)
ΕΤΗΣΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ( Νοέμβριος 2014-Ιούνιος 2015),
Kάθε Πέμπτη, από 13 -11-2014, ώρα 7.30΄-10.00΄μμ.
Διάρκεια: 24 συναντήσεις (60 ώρες)
ΣΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ  ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ  (http://ediasp.blogspot.gr/).
οδός Λαμάχου 3 (κάθετος Φιλελλήνων) Πλάκα, 2ος όροφος,
Μετρό: Σύνταγμα, τηλ. 210 3613855
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
1. Την προηγούμενη Πέμπτη 13-11-2014 έγινε το εισαγωγικό μάθημα. 
2. Το πρόγραμμα των διαλέξεων θα ξεκινήσει κανονικά την ερχόμενη Πέμπτη 20-11-2014 στις 7.30 μμ.
3. Υπάρχει δυνατότητα περιορισμένων εγγραφών μέχρι και την Πέμπτη 27-11-2014 στις 7.30 μμ.
Πρόσθετες πληροφορίες και προεγγραφές: τηλ.6945-460708,

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ
(που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 13-11-2014, 7.30-10.00 μμ)
# Δεν πρόκειται για απλή διεπιστημονική προσέγγιση αλλά για ένα νέο αντικείμενο διδασκαλίας (Ρ.Μπάρτ «Ο βαθμός μηδέν της γραφής»)
# «Η κλασσική γραφή στερημένη από όλες τις γραμματικές μορφές που είχε επεξεργαστεί η αυθόρμητη υποκειμενικότητα του λαϊκού ανθρώπου , αφιερώθηκε σ’ ένα έργο ορισμών. Γλώσσα της τάξης των λίγων και προνομιούχων (…) Ο Β. Ουγκώ άσκησε πίεση πάνω στην κλασσική γραφή και την οδήγησε στην παραμονή μιας έκρηξης»
(Ρ. Μπαρτ)
# Επιβάλλεται πλέον από την λογοτεχνία ένας νέος τρόπος ορατότητας στην αρχιτεκτονική (αντιμνημειακός).
# Το « ταπεινό» υπάρχει , αλλά από τον 19ο αιώνα και μετά, ο ριζοσπαστισμός της μοντέρνας λογοτεχνίας  του επιτρέπει τελικά να φανεί ισότιμα με το υψηλό.
# Στον Ουγκώ συμμετέχουν στο μυθιστόρημα οι υπόνομοι (και όχι μόνο οι καθεδρικοί ναοί).
# Η λογοτεχνία  αναδεικνύει την μοντέρνα πόλη πριν να γίνει αντικείμενο συστηματικής επιστημονικής γνώσης.
# Το μάθημα δεν χρησιμοποιεί την επαγωγική μέθοδο, αλλά ένα διαρκές πηγαινέλα  ως προς τον χρόνο.
# Μετατοπίζεται συνεχώς από την ιστορία στο παρόν, προσπαθεί δηλαδή να επεξεργασθεί τα εργαλεία όχι μόνο για να κατανοήσει ιστορικά την μοντέρνα αρχιτεκτονική ή πόλη, αλλά και για να συλλάβει τα φαινόμενα εν τη γενέσει τους, ως πρόγευση για το μέλλον, αλλά και ως υπόβαθρο για την κουλτούρα ενός νέου σχεδιασμού ….
# Το μάθημα εξετάζει ταυτόχρονα την ιστορία, αυτό που συνέβη στο παρελθόν μαζί  με αυτό που συμβαίνει στο παρόν, υιοθετώντας την άποψη της μακράς διάρκειας.
# Γενικότερα οφείλουμε στις γαλλικές ανθρωπιστικές επιστήμες (την ιστορία, τη φιλοσοφία κλπ), την υπέρβαση των ορίων που υπάρχουν ανάμεσα : αφ’ ενός στην  λογική των διαδοχικών γεγονότων (ή των στυλ) και γενικά στην αντικειμενική και γραμμική συνέχεια της ιστορίας   και αφ’ ετέρου στη μυθοπλασία.
# Αυτό έχει τεράστια επιρροή στην επιστήμη και στο πλαίσιο αυτής της εξέλιξης της επιστήμης εντάσσεται και το αντικείμενο του μαθήματος.
# Σήμερα λόγω των μίντια και της κυριαρχίας της εικόνας, τα αντικείμενα (έργα λογοτεχνίας, τέχνης, αρχιτεκτονικής κλπ) εμφανίζονται σαν να μην υπάρχει βάθος πεδίου, συσσώρευση της ιστορίας.
# Επομένως, βαρύτητα αποδίδεται στο περιβάλλον των έργων, στα χειρόγραφα, στα προσχέδια, στα σκίτσα, στις αλληλεπιδράσεις, στις εκλεκτικές συγγένειες ανάμεσα στις διαφορετικές τέχνες.
# Βαρύτητα επίσης αποδίδεται και σε έργα που διαρρηγνύουν τα σύνορα γραφής-σχεδίου, επιτρέποντας όλες τις τέχνες να επικοινωνούν όπως παλιά.
# Το φαινόμενο της επιτάχυνσης των τεχνολογικών εξελίξεων, σε συνδυασμό με τα μίντια επιβάλλουν την όξυνση της κριτικής  προσέγγισης και των κριτικών εργαλείων.
# Σήμερα, το πρόβλημα δεν είναι η είσοδος  στην πληροφορία, που σου δίνει ένα λογοτεχνικό έργο σε σχέση με τον χώρο, όσο η είσοδος στα μέσα να προσεγγίσεις κριτικά την πληροφορία και να την διευρύνεις ή και να την μετασχηματίσεις σε μία ή περισσότερες ερμηνείες και αναπαραστάσεις .
# Είναι συνήθης η κατάχρηση της περιγραφικής επαγωγής και της άμεσης μεταφοράς, όταν γίνεται χρήση της λογοτεχνίας ως προς  την προσέγγιση του χώρου, ιδιαίτερα στην ελληνική βιβλιογραφία, αλλά και σε μια νέα ακαδημαϊκή (φορμαλιστική) αρχιτεκτονική πρακτική και εμπειρία.
# Η κρίσιμη ερώτηση – τι και πως αναπαριστάται – , που είναι ένα ερώτημα φιλοσοφικό, αντικαθίσταται από το ουσιαστικά τεχνικό και εμπορικό πρόβλημα ποιος είναι στην σκηνή (στην επικαιρότητα) και για πόσο χρόνο εκτίθεται.
# Η κριτική δραστηριότητα σήμερα σημαίνει αντίσταση και ανατροφοδότηση της δημιουργίας, που δεν μιμείται απλά ή αναπαριστάνει ή αναπαράγει φορμαλιστικά λογοτεχνικά σύμβολα και μεταφορές σε μια άλλη γλώσσα, την αρχιτεκτονική
# Σκοπός είναι να  τεθούν  οι βάσεις για επιστροφή σε μια κατάσταση, όπου οι τέχνες επικοινωνούν όλες μεταξύ τους, διατηρώντας παράλληλα την αυτόνομη «μαστορική» τους. Και γι’ αυτό η θεωρία του μαθήματος σε συνδυασμό με νέα μεθοδολογικά εργαλεία και διδακτική πρακτική, επικεντρώνεται σε παραδείγματα (παλιά και σύγχρονα), που εκφράζουν τις πιο δημιουργικές στιγμές διασταύρωσης τέχνης, λογοτεχνίας, πόλης και αρχιτεκτονικής.

Φωτεινή Μαργαρίτη (F/M)


ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Εικόνα : Φωτεινή Μαργαρίτη, Εκλεκτικές συγγένειες (Gaudi-Dali) in Μάθημα Τοπικότητες.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου