Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Έκτακτο Σχόλιο περί σιωπής και ναυτίας. (Η πως δεν θα καταντήσουμε καρικατούρες μιντιακού πολιτισμού).


F/M, Διαταραγμένη αυτοπροσωπογραφία, Αθήνα 1.6.2014 _στην τοποθεσία Μένω στον Πλανήτη Γη.

«Τον θυμάμαι για τις σιωπές του, ισότιμες με τα λόγια του» ( έλεγε η Alba Arikha για τον Samuel Beckett).



# Και τότε ο κ. Χ σκέφτηκε ότι θα μπορούσε (η παραπάνω μαρτυρία) να είναι ένα σχόλιο σε ένα κύκλωμα συνεχούς ροής της επικαιρότητας και σε ένα θέαμα, που όλο και πιο συχνά τελευταία τον εγκλωβίζει.

# Πως το λέει ο Μίλτος Σαχτούρης:
άγρια θηριοτροφεία μπροστά μας ξεκαρδίζονται...

# Από τη μια η σκληρή πραγματικότητα, με «σάρκα και οστά», στην οποία πρέπει να ανταπεξέλθει. Από την άλλη, πρόσωπα και εικόνες, που μοιάζει να ρέουν συνεχώς, να μην σιωπούν ποτέ, σαν να είναι παραληρηματικά...
Ανατρέχοντας στον Jean Baudrillard, ο κ.Χ  σκέφτηκε πως «θα μπορούσαν να συνεχίσουν έτσι, ακόμη και στην υποθετική περίπτωση εξαφάνισης του ανθρώπου...».

# Σκέφτηκε ακόμη την αισθητικοποίηση της πολιτικής που συντελείται από τα μίντια (την εποχή των μαζών) και που τόσο προφητικά είχε συλλάβει κάποτε ο Walter Benjamin. Που καταλήγει ταυτόχρονα στον θάνατο της πολιτικής αλλά και της αισθητικής. Και φτάνει να αλώσει ακόμη και το τελευταίο καταφύγιο της κριτικής σκέψης, όπως είναι επί παραδείγματι το πανεπιστήμιο…

# Ανέτρεξε (ο κ. Χ.) ως συνήθως στις σημειώσεις του: «Η Ναυτία δεν με εγκατέλειψε και δεν πιστεύω ότι θα με εγκαταλείψει σύντομα· όμως δεν την υφίσταμαι πια, δεν είναι πλέον μια ασθένεια ούτε μια περαστική κακοκεφιά: είναι εγώ.» Ζαν Πολ Σαρτρ.


Φωτεινή Μαργαρίτη (F/M)



# Η αφορμή του εκτάκτου σχολίου εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου