Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

Το πολύ γεμάτο Κενό.

F/M, Δυτική Θεσσαλία 14-10-2013 _στην τοποθεσία Μένω στον Πλανήτη Γη.



Ταξίδια XXI
#  Πύκνωναν οι ειδήσεις «περί ταχείας ανάπτυξης»  στον τόπο του κ. Χ., η οποία θα έδινε διέξοδο στο αδιέξοδο της κρίσης και πολλά άλλα συναφή. Και είχε μάλιστα εντοπίσει από καιρό ότι σχεδόν σταθερά πύκνωναν και οι ειδήσεις για ένα νέο είδος κτηματομεσιτικής φρενίτιδας.

# Επιστρέφοντας σχετικά πρόσφατα από ένα ταξίδι, διέσχιζε τον κάμπο της Θεσσαλίας και κατά την παλιά του συνήθεια παρέκλινε της πορείας. Να θαυμάσει και να φωτογραφίσει πάλι (και πάλι) αυτό το ανεξάντλητο Κενό. Που στην πραγματικότητα δεν ήταν Κενό.

# Τον συγκινούσε πάντα η αντι-μνημειακή απλότητα του θεσσαλικού κάμπου. Σαν να έκρυβε βαθειά μέσα στο χώμα όλα τα πολύτιμα αντικείμενα της χιλιετούς ιστορίας του, που από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι σήμερα συνιστούν ένα ολόκληρο υλικό και νοηματικό σύμπαν.

# Λίγα κτίσματα είχε ορθώσει πάνω από την γη ο νεολιθικός αγρότης. Κι αυτά φτιαγμένα κατά τεκμήριο με υλικά που δεν εξασφαλίζουν μεγάλη διάρκεια, όπως το χώμα. Το ίδιο ελάχιστοι μοιάζουν και οι σημερινοί αγροτικοί οικισμοί, σχεδόν αθέατοι και χαμένοι στον θεσσαλικό κάμπο.

# O κ. Χ. θυμήθηκε (πάλι) τον Γιώργο Χουρμουζιάδη Λόγια από χώμα
«Κάνουμε, δηλαδή, μια ανασκαφή. Μέσα από αυτό το ταραγμένο χώμα βγαίνουν εργαλεία, αγγεία σπασμένα, ειδώλια,κόκαλα, χρυσά βραχιόλια, ερείπια σπιτιών, τάφοι ανθρώπων. Βγαίνουν ευρήματα, με άλλα λόγια. Γι’ αυτά τα «ευρήματα» μπορεί ένας αρχαιολόγος να πει ολόκληρες ιστορίες. Άλλες φανταστικές και άλλες αληθινές. Γιατί αυτές τις ιστορίες δεν τις βρίσκουμε έτοιμες, γραμμένες. Τις πλάθουμε εμείς. Τις πλάθουμε με χώμα. Αυτό θα πει λόγια από χώμα. Ένας κόσμος από ιστορίες, που δεν ξέρουμε αν είναι αληθινές ή ψεύτικες. Είναι οι ιστορίες που βγαίνουν, όπως όλα τα άλλα ευρήματα, από μια ανασκαφή. Ιστορίες που τα λόγια τους είναι από χώμα.»

# Και έπειτα ο κ. Χ. άρχισε να σκέπτεται πόσο σημαντικό είναι να υπερασπιστεί αυτό το «πολύ γεμάτο Κενό», που μπορεί να λειτουργήσει σαν τοπίο μνήμης και ταυτόχρονα σαν εφεδρεία της φύσης. 

#  Ανατρέχει -όπως πάντα- σε κάποιες παλιές σημειώσεις.
«Η σιωπή και η ακινησία είναι σύγχρονες αξίες καθ’ ολοκληρίαν εποικοδομητικές.
Η προσμονή και ο αργός ρυθμός είναι η πολυτέλεια του αύριο» (Ντομινίκ Περό)

Φωτεινή Μαργαρίτη (F/M)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου