Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Ο Ξένος (και η εκτοπισμένη ελληνικότητα). Σκέψεις του κ.Χ. όταν άκουσε την είδηση για ένα ναυάγιο.


                    F/M, Ελευσίνα 14-9-2013 — στην τοποθεσία Μένω στον πλανήτη Γη.



Ναυάγια  XXI

# Η είδηση: Νεκροί και αγνοούμενοι μετανάστες από βύθιση σκάφους στην Σάμο… Τραγική φιγούρα η σορός μιας γυναίκας που κρατούσε στην αγκαλιά το μωρό της την ώρα του ναυαγίου.

# Πύκνωναν τα ναυάγια των ανωνύμων στον τόπο του κ.Χ. Όμως του φάνηκε αυτή τη φορά ακόμη κι η συμπόνια ντροπιαστική. Σαν να  αποικίζει (αφ' υψηλού) την μοναδική εμπειρία του Άλλου (όπως είναι ο θάνατος).

# Και έτσι κατέληξε στο συμπέρασμα πως μάλλον  η έννοια του Ξένου αίρεται πάνω και πέρα από την στενή έννοια του μετανάστη...

 Θυμήθηκε  τον Αλμπέρ Καμύ (με πληθυντική ταυτότητα ο ίδιος, γαλλοαλγερινός), ο οποίος πρώιμα συνέλαβε την οντολογική ουσία του Ξένου, που δεν έχει σχέση με την καταγωγή.
• Μπορεί να είσαι γηγενής και να αισθάνεσαι ξένος, εξηγούσε κάποτε ο κ. Χ. στο ακροατήριο μιας διάλεξης...
• Σωστά το είδε ο Καμύ. Ο Ξένος του αποκαλύπτεται με το θάνατο της μητέρας του...
Και πρόσεξε (ο κ.Χ.), πως όχι μόνο εκείνος προσπαθούσε  να συνδέσει  όλες αυτές τις δύσκολες αλληλουχίες των εννοιών, αλλά και οι άλλοι (στο ακροατήριο), όλοι μαζί τελικά, κάτι από τον εαυτό τους έψαχναν  σ' αυτές τις πολλαπλές φιγούρες του Ξένου, καθώς έπαιρναν σχήμα και περίγραμμα μέσα στις εικόνες και στις λέξεις του power point...

#  Μια νύχτα (πριν από μερικούς μήνες) στην άκρη της θάλασσας, ο κ. Χ βρέθηκε τόσο κοντά στην αίσθηση του ανοίκειου  και του αλλότριου στον ίδιο τον τόπο του, που αισθάνθηκε να του αποκαλύπτεται ο Ξένος.
Ο Ξένος
"Δεν ανήκει σε κανέναν τόπο, σε κανέναν χρόνο, σε κανέναν έρωτα." (Τζούλια Κρίστεβα)
Ο κ. Χ μπορούσε πια εύκολα (χωρίς καμιά συναίσθηση του κινδύνου)
να περάσει στην απέναντι φωτισμένη όχθη.



Φωτεινή Μαργαρίτη (F/M)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου