Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Ο Giorgio Morandi και η Oυτοπία της απλότητας.



Herbert List, Giorgio Morandi in his studio, Bologna 1953

Giorgio Morandi, Natura morta

Αλήθεια.. Ο κόσμος είναι τόσο απλός και φωτεινός! Τότε μόνο όμως, όταν βρίσκεται σε απόκλιση από τον ρεαλισμό.
Αναφέρομαι σε μια έκθεση που είχα δει πριν από πολλά χρόνια στο Παρίσι, στο Musée d'art moderne de la ville de Paris (5 octobre 2001-6 janvier 2002).Και ήταν μια έκθεση του αγαπημένου μου ζωγράφου Morandi - «Morandi. Dans
l'écart du réel»
Ανάμεσα στα ταπεινά αντικείμενα (κυρίως μπουκάλια) τριγυρνούσα επί ώρες με έκσταση. Μετατοπίζονταν συνεχώς, άλλαζαν χρώμα, θέσεις, φως... Ο Morandi καλούσε τους θεατές να δουν καλύτερα, να καθυστερήσουν μπροστά σε κάθε μικρό πίνακα, όπου όλα επιφανειακά έμοιαζαν κι όμως ήταν τόσο διαφορετικά. Όπως στη ζωή άλλωστε….

Και να αναρωτιέσαι στο τέλος. Είναι αληθινά μπουκάλια, τι είναι? . Και είχα συμφωνήσει με την παρατήρηση κάποιου άλλου (όπως την είχα σημειώσει βιαστικά): "Ε, εσείς Αντικείμενα έχετε ψυχή?” , αναρωτιόταν. «Σκέφτομαι πως μερικές νεκρές φύσεις δεν είναι τόσο νεκρές όσο τις αποκαλούν!» συνέχιζε…
Ζήλεψα τον Morandi…Κατάφερε χωρίς πολλές μετακινήσεις, από την πόλη του την Μπολόνια όπου πέρασε όλη του την ζωή ζωγραφίζοντας, να αποδώσει αυτό που για μένα, αλλά και για πολλούς άλλους, στον κόσμο ολόκληρο, μπορεί να είναι η
Oυτοπία…Τόσο απλή η ζωή τελικά και τόσο άπιαστη η απλότητα της…

Φωτεινή Μαργαρίτη (F/M)

# Μου θύμισε την εξαιρετική αυτή έκθεση ένα μικρό δίπτυχο που έπαιζε τον ρόλο του σελιδοδείκτη σε ένα βιβλίο άσχετο που διάβαζα αυτές τις μέρες, και το αγόρασα στις 10-12-2001 στο Παρίσι. Εφαρμόζω αυτή την δήθεν τυχαία τεχνική συχνά… Τα τεκμήρια που γίνονται σελιδοδείκτες μπορεί να σοκάρουν την μνήμη. Γιατί αλλιώς χάνονται μέσα στα ντοσιέ και στις βιβλιοθήκες και μπορεί να μην τα ξαναδείς ποτέ πια. Μπορεί να τα δουν κάποιοι άλλοι κάποτε και με το δίκιο τους να τα πετάξουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου