Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Τοπία φανερωμένα με εκατό διαφορετικούς, κι ακόμα και αντίθετους τρόπους…

   
                            F/M, Η Γραμμή, 23-3-2014 στην τοποθεσία Μένω στον Πλανήτη Γη

«Τέχνη είναι ο άνθρωπος που προστίθεται στη φύση», Βαν Γκογκ
 
Οι περιστάσεις αυτές τις μέρες έφεραν  πάλι τον κ.Χ. στην παραθαλάσσια εξοχή. Όπου καθισμένος πάνω στον βράχο περνούσε ατέλειωτες ώρες αμίλητος κοιτάζοντας τον ορίζοντα, ιδίως όμως εκείνη την Γραμμή, την. ίδια πάντα Γραμμή που διέσχιζε κάθετα τον ορίζοντα. Κάποτε όταν ήταν στην ηλικία που ο άνθρωπος δεν ξέρει ακόμα ποιος είναι, έβλεπε τα τοπία με το βλέμμα του αισθητή. Τώρα όλο και πιο συχνά, την προσοχή του ελκύει  μια ατέλεια, ιδίως μια Γραμμή που την βλέπει τελικά μόνο εκείνος…Και μοιάζει πάντα σαν να θέλει αυτή η Γραμμή να ανασύρει από την αδράνεια ένα στοιχείο μέσα από τα βάθη της καρδιάς… Ένα πρόσωπο ή ένα γεγονός αξέχαστο «αλλά ασφαλώς ξεχασμένο»… Τοπία που «Θα επιζήσουν πέρ’ από τη λήθη μας., δίχως να ξέρουν καν πως έχουμε υπάρξει…», όπως θα έλεγε ο Μπόρχες..
Κι έπειτα θυμήθηκε και κάτι άλλο… Έναν ήρωα του Μπόρχες, που έπαιζε με το μυστικό, σαν να ήταν ένα είδος σκιάς.. Το μυστικό αυτό το είχε κατακτήσει μέσα από μια ορισμένη εμπειρία ζωής, μια μεγάλη περιπέτεια σε άγνωστους τόπους. Εθνολόγο αποκαλεί ο Μπόρχες τον ήρωα του, όχι τυχαία…Και το ήξερε το μυστικό μόνο εκείνος και είχε αποφασίσει να μην το αποκαλύψει. Όχι γιατί ήταν μυστικοπαθής, αλλά γιατί όπως πολύ απλά ομολογούσε, το μυστικό δεν έχει για τους άλλους την αξία που είχαν για κείνο οι δρόμοι που τον οδήγησαν σ’ αυτό..
       – Έχεις δεθεί με όρκο; τον ρώτησε κάποιος. 
      – Δεν είναι αυτός ο λόγος, είπε ο Μάρντοκ. Σ’ εκείνα τα μέρη έμαθα κάτι που δεν μπορώ να το πω.
       – Μήπως η αγγλική γλώσσα είναι ανεπαρκής; παρατήρησε ο καθηγητής.
– Δεν εννοώ αυτό, κύριε. Τώρα που κατέχω το μυστικό, θα μπορούσα να το φανερώσω με εκατό διαφορετικούς, κι ακόμα και αντίθετους τρόπους. Δεν ξέρω πώς να σας το πω, αλλά να, το μυστικό είναι πολύτιμο, και τώρα η επιστήμη, η επιστήμη μας, είναι για μένα πια ένα τίποτα...(…).Ό,τι μου έμαθαν εκεί πέρα, ισχύει σ’ οποιονδήποτε τόπο και σε κάθε περίσταση…(Χόρχε Λούις Μπόρχες).

Φωτεινή Μαργαρίτη (F/M)



 

 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου